Simülasyon hipotezi, bireyin gerçek dünya olarak deneyimlediği her şeyin aslında insanların birer kurgu olduğu yapay bir gerçeklik veya bilgisayar simülasyonu olduğunu öne sürer. Bu konu, felsefi söylemde geniş çaplı tartışmalara yol açmıştır. Hipotezin öncülleri arasında Zhuangzi'nin "Kelebek Rüyası" ve René Descartes'ın "kötü cin" metaforu yer almaktadır. 2003 yılında filozof Nick Bostrom, bilinçli simülasyonlar yaratabilen bir medeniyetin o kadar çok simüle edilmiş varlık üretebileceğini ve rastgele seçilen bir bilinçli varlığın neredeyse kesinlikle bir simülasyonun içinde olacağını savunan simülasyon argümanını ortaya atmıştır.
Felsefi ve Tarihsel Kökenler
İnsanlık tarihi, nesnelerin göründüğü gibi olması ile gerçekte ne oldukları arasındaki farkı gözlemleyen düşünürlerle doludur. Antik Çin'de Zhuangzi'nin ünlü "Kelebek Rüyası", Hint felsefesindeki "Maya" kavramı ve Antik Yunan'da Anaxarchus ile Monimus'un var olan her şeyi bir sahne resmine benzetmesi bu düşüncenin kadim örnekleridir. Aztek felsefi metinleri de dünyanın Teotl tarafından yazılmış bir kitap veya tablo olduğunu kuramsallaştırmıştır. Gnostisizm olarak adlandırılan dini hareketlerde ise deneyimlediğimiz gerçekliğin, insanlığın kaçması gereken daha düşük seviyeli ve muhtemelen kötü niyetli bir ilahın yaratımı olduğu inancı hakimdir.
Batı Geleneği ve Dijital Fizik
Batı felsefesi geleneğinde Platon'un Mağara Alegorisi, insanları gerçekliği göremeyen zincirlenmiş mahkûmlara benzetir. René Descartes, bu epistemik şüpheleri "kötü cin" kavramıyla felsefi bir temele oturtmuş, bu düşünceyi daha sonra "kavanozdaki beyin" gibi modern varyasyonlar izlemiştir. 1969 yılında Konrad Zuse, evrenin temelinde hesaplanabilir bir yapı olduğunu savunan "Hesaplayan Uzay" (Calculating Space) adlı kitabını yayımlayarak dijital fizik kavramının temellerini atmıştır. Daha sonra robot bilimci Hans Moravec, zihin yükleme ve mevcut gerçekliğimizin gelecekteki zekalar tarafından oluşturulmuş bir simülasyon olabileceği fikirlerini yapay zeka perspektifinden incelemiştir.
Nick Bostrom ve Simülasyon Üçlemi
2003 yılında Nick Bostrom, "simülasyon argümanı" adını verdiği bir üçlem (trilemma) önermiştir. Bu argüman doğrudan insanların bir simülasyonda yaşadığını iddia etmek yerine, üç olası önermeden birinin neredeyse kesinlikle doğru olduğunu savunur. Teknolojik olarak olgunlaşmış bir "insan sonrası" medeniyetin muazzam bir hesaplama gücüne sahip olacağı varsayılır. Eğer bu medeniyetler, atalarının yaşamlarını taklit eden yüksek sadakatli simülasyonların çok küçük bir kısmını bile çalıştırırlarsa, evrendeki toplam simüle edilmiş varlık sayısı, gerçek ataların sayısını katbekat aşacaktır. Bu durum, bizim de o simüle edilmiş varlıklardan biri olma ihtimalimizi matematiksel olarak güçlendirmektedir.